Η Καβάλα, μια πόλη με πλούσια ιστορία και εκπληκτική φυσική ομορφιά, είναι ένας ιδανικός καλοκαιρινός προορισμός που απέχει μόλις 160 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη, ενώ χάρη στην Εγνατία Οδό η πρόσβαση είναι εύκολη και γρήγορη. Η Καβάλα φημίζεται για τις υπέροχες παραλίες και την γραφική ομορφιά της παλιάς πόλης (γνωστή ως "Παναγία"). Επίσης το λιμάνι της Καβάλας και το λιμάνι της Κεραμωτής είναι οι μοναδικοί τρόποι πρόσβασης για κάποιος που θέλει να επισκεφτεί την Θάσο, το σμαραγδένιο νησί.

Φτάνοντας στο κέντρο της πόλης και πλησιάζοντας την παλιά πόλη η εικόνα που αντικρίζουμε με το φρούριο της Καβάλας στο βάθος είναι πανέμορφη. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να αφήσουμε τα πράγματα στο ξενοδοχείο μας, το Airotel Galaxy, ώστε να ξεκινήσουμε την εξερεύνηση. Στο σημείο αυτό αντιμετωπίζουμε το πρώτο πρόβλημα που είναι αυτό της στάθμευσης. Το παρκάρισμα στην Καβάλα είναι πολύ πονεμένη ιστορία, αφού δεν επιτρέπεται σχεδόν πουθενά εκτός εάν πληρώσεις για ιδιωτικό πάρκινγκ. Αργότερα μάθαμε ότι στις μπλε γραμμές, που υπάρχουν σχεδόν παντού, επιτρέπεται να παρκάρεις τις ώρες που είναι κλειστά τα καταστήματα. Επίσης μπορείς να παρκάρεις σε έναν συγκεκριμένο χώρο στάθμευσης του λιμανιού (οπουδήποτε αλλού σε γράφουν ακαριαία) αλλά μόνο μεταξύ 6:00 και 16:00. Η εναλλακτική είναι να παρκάρεις αρκετά μακριά από το κέντρο, 1,5 χιλιόμετρο μακριά, στο Βερούλειο Στάδιο. Απίστευτα πράγματα και αυτό το θέμα ήταν το μοναδικό μελανό σημείο της Καβάλας.

Μετά από λίγη ξεκούραση, και μία πρώτη και γρήγορη γνωριμία με της περιοχή του κέντρου, ξεκινήσαμε προς την παραλία. Η επιλογή για το πρώτο μπάνιο στην Καβάλα είναι η παραλία της Νέας Ηρακλείτσας. Περάσαμε από πολύ συμπαθητικούς παραθαλάσσιους οικισμούς με πολλές ταβέρνες και μετά από κοντά μισή ώρα είχαμε ήδη φτάσει στην Νέα Ηρακλείτσα. Η παραλία της είναι πολύ μεγάλη και πραγματικά πανέμορφη, με τα νερά της να είναι ζεστά και καθαρά. Στο δυτικό άκρο της παραλία φαίνεται ο οικισμός της Νέας Ηρακλείτσας.

Το βράδυ βγήκαμε, που αλλού, για περπάτημα στο λιμάνι και στην παλαιά πόλη της Καβάλας. Η πόλη είναι γεμάτη ζωή και ωραία μαγαζάκια γεμάτα κόσμο. Πρώτα συναντήσαμε τον Ναό του Αγίου Νικολάου, έναν από τους πιο γνωστούς ναούς της Καβάλας χάρη στο περίφημο ψηφιδωτό του Αποστόλου Παύλου, το οποίο απεικονίζει τον Παύλο να διδάσκει στην πόλη της Νεάπολης (σημερινή Καβάλα), κατά την πρώτη του άφιξη στην Ευρώπη. Περπατήσαμε όλο το λιμάνι προχωρώντας παραλιακά, παράλληλα με τα τείχη, φτάνοντας μέχρι το σημείο που είναι τα σκαλάκια για να ανέβεις στην παλαιά πόλη. Όμως η ανηφορική διαδρομή σε συνδυασμό με την κούραση του ταξιδιού μας έκανε να περιοριστούμε για την ώρα, αν και καταφέραμε να δούμε ένα μέρος της.

Για φαγητό καθίσαμε στο Αραλίκι, ένα πολύ καλό εστιατόριο που βρίσκεται πάνω στο κεντρικό πλακόστρωτο της παλαιάς πόλης, στον δρόμο προς τον φάρο. Κάτσαμε σε ένα από τα τραπέζια που είναι πάνω στο πεζοδρόμιο και απολαύσαμε νόστιμα μεζεδάκια και κρεατικά.

Το επόμενο πρωί, μετά από το πλούσιο και πρωινό του ξενοδοχείου, πήγαμε στην Πλατεία Ελευθερίας για να πάρουμε το τραινάκι που κάνει μία κυκλική διαδρομή περνώντας μέσα από την παλιά πόλη. Το τραινάκι είναι δωρεάν και φεύγει κάθε μία ώρα (σε αντίθεση που με την πληροφόρηση ότι φεύγει κάθε μισή ώρα που είχαμε από το γραφείο τουριστικών πληροφοριών που βρίσκεται ακριβώς δίπλα) ξεκινώντας από τις 9:00 το πρωί με τελευταίο δρομολόγιο στην 13:00. Μπορεί κάποιος να κατέβει σε μία από τις λίγες στάσεις που κάνει στην παλαιά πόλη ή να επιστρέψει στην Πλατεία Ελευθερίας, αλλά προτείνεται να κατεβείτε στην παλαιά πόλη ώστε να γλυτώσετε και την ανηφορική διαδρομή.

Για μπάνιο είπαμε να πάμε στους περίφημους αμμόλοφους, που βρίσκονται λίγο πιο μακριά από την Νέα Ηρακλείτσα. Οι Αμμόλοφοι είναι μια τεράστια παραλία μήκους περίπου τριών χιλιομέτρων που αποτελείται από τρεις συνεχόμενους κόλπους. Εμείς καθίσαμε δίπλα από το beach bar Πεπόνι και μείναμε ικανοποιημένοι από το συγκεκριμένο σημείο.

Το απόγευμα καθίσαμε στο Τσιπουράδικο Απίκο που βρίσκεται στο λιμάνι της Καβάλας. Φάγαμε ωραία μεζεδάκια και θαλασσινά, και πήραμε δυνάμεις για να περπατήσουμε την παλαιά πόλη. Μέχρι να έρθει το φαγητό περπάτησα λίγο μέχρι στην παραλία Ραψάνη, την παραλία που είναι μέσα στην πόλη, από περιέργεια για να την δω, καθώς περνώντας είχαμε δει κόσμο να κάνει μπάνιο εκεί. Μου φάνηκε ότι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις πιο γνωστές παραλίες της Καβάλας.

Ξεκινήσαμε από τις Καμάρες, το παλιό τοξωτό υδραγωγείο, όπου φτάσαμε μέχρι το Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού που προφανώς ήταν κλειστό τέτοια ώρα.

Έπειτα ανηφορίσαμε από την πίσω (βόρεια) πλευρά της παλαιάς πόλης, όπου συνεχώς στην διαδρομή βλέπαμε πινακίδες που οδηγούσαν προς το Φρούριο της Καβάλας. Στο σημείο που μας φάνηκε πως ήταν το υψηλότερο της διαδρομής (και άρα είχε την λιγότερη ανηφόρα) στρίψαμε προς το Φρούριο και ξεκινήσαμε να ανεβαίνουμε. Η ανηφόρα ήταν μεγάλη αλλά η διαδρομή μικρή, και έτσι σε λίγη ώρα ήμασταν στα εκδοτήρια για να βγάλουμε εισιτήρια. Το εισιτήριο για το Φρούριο ήταν 4,5 ευρώ και πέραν την πανοραμικής θέας δεν άξιζε, αφού το Φρούριο είναι μικρό και δεν έχει κάτι ιδιαίτερα αξιόλογο. Διαθέτει έναν χώρο για συναυλίες και σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να πετύχεις συναυλία εδώ.

Κατεβήκαμε πάλι κάτω και συνεχίσαμε την βόλτα μας στο σημείο όπου είχαμε στρίψει για το Φρούριο. Ήταν σκέτη απόλαυση να περπατάς τα στενά, παραδοσιακά σοκάκια με τα πλακόστρωτα μονοπάτια, περνώντας από τα πολύχρωμα νεοκλασικά κτίρια και τα αρχοντικά που μαρτυρούν τη δόξα της πόλης από παλαιότερες εποχές, καθώς η Καβάλα υπήρξε κάποτε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα επεξεργασίας καπνού στην Ελλάδα.

Στην διασταύρωση όπου ξεκινάει η κατηφόρα προς το λιμάνι μας τράβηξε την προσοχή το Τζαμί Χαλίλ Μπέη, γνωστό και ως «Παλαιά Μουσική», το κόκκινο κτήριο που πλέον λειτουργεί ως μουσικός χώρος. Ενώ το γαλάζιο κτήριο ακριβώς δίπλα του είναι ο "μεντρεσές" όπου σήμερα στεγάζεται ένα άτυπο λαογραφικό Μουσείο τοπικού συλλόγου.

Έχοντας κάνει ολόκληρο τον κύκλο της διαδρομής που κάνει και το τραινάκι, κατευθυνθήκαμε προς το άκρο της χερσονήσου όπου βρίσκεται ο φάρος της Καβάλας. Στο σημείο που ξεκινήσαμε ήταν το Τέμενος Ιμαρέτ, ένα εντυπωσιακό κτήριο, λειτουργεί πλέον ως ξενοδοχείο. Λίγο παρακάτω σε ένα άνοιγμα εντοπίσαμε το Σπίτι - Μουσείο του Μεχμέτ Αλή που βρίσκεται δίπλα στον χάλκινο αδριάντα του, όπου ο Μεχμέτ Αλή απεικονίζεται έφιππος. Λίγο πιο κάτω βρίσκεται ο Ναός της Παναγίας, δίπλα ένα σχολείο και στο τέλος της διαδρομής ο ιστορικός φάρος.

Κάτσαμε για καφέ στο Μπρίκι που βρίσκεται απέναντι από το άγαλμα του Μεχμέτ Αλή, και έτσι προσφέρει απίθανη θέα από ψηλά στο λιμάνι της Καβάλας. Έπειτα κατηφορίσαμε προς το λιμάνι κατεβαίνοντας τα σκαλιά που βρίσκονται δίπλα από τον φάρο. Από εκεί το ξενοδοχείο μας ήταν κοντά.

Το επόμενο πρωί μας βρήκε ξανά στην αίθουσα πρωινού του ξενοδοχείου που προσφέρει απίθανη θέα στο λιμάνι και στο Φρούριο. Μετά πήραμε στην σειρά τις παραλίες για να εντοπίσουμε εκείνη όπου θα κάναμε το τελευταίο μπάνιο στην Καβάλα. Ο Μπάτης δεν μας φάνηκε ενδιαφέρον καθώς ήταν κάτι σαν πλαζ και είχε είσοδο. Επόμενη στάση η παραλία Τόσκα όπου βρίσκεται το ομώνυμο ξενοδοχείο, αλλά είναι ελεύθερη για τον κόσμο.

Τελικά αποφασίσαμε να καθίσουμε σε μία από τις παραλίες που βρίσκονται στην περιοχή Παληό. Επιλέξαμε την παραλία Γλάστες που μας φάνηκε η πιο απάνεμη και οικογενειακή. Παραδίπλα όμως υπήρχαν οι παραλίες Μεσσόγειος και Παληό, που ήταν παρόμοιες.

Για φαγητό επιστρέψαμε στην πόλη της Καβάλας και προτιμήσαμε να κάτσουμε στον όμορφο πεζόδρομο, την Παύλου Μελά, για να φάμε το παραδοσιακό ψωμάκι γεμιστό με γύρο. Καθίσαμε στα τραπεζάκια του Περίγυρου και απολαύσαμε το φαγητό μας χαζεύοντας τον κόσμο να περνάει.

Πίσω από τον Δημοτικό Κήπο Ηρώων βρίσκεται ένας μικρός πεζόδρομος, όπου λειτουργεί το Δημαρχείο Καβάλας καθώς και ένα ήσυχο μπαράκι. Εκεί ακριβώς καθίσαμε για το τελευταίο μας βράδυ στην όμορφη Καβάλα. Η άλλη επιλογή ήταν το "Μετά τις Δέκα" με ωραία θέα από ψηλά στην Πλατεία Ελευθερίας που ήταν ακριβώς δίπλα μας, αλλά η ωραία αυτή θέα μας είχε γίνει συνήθεια χάρη στο μικρό αλλά ωραίο μας μπαλκονάκι.

Την τελευταία μας ημέρα στην Καβάλα αποφασίσαμε να την πάμε χαλαρά, αν και ήμασταν σε δίλημμα, καθώς είχαμε και κάποιες άλλες επιλογές κατά νου. Καταρχάς σκεφτόμασταν να πάμε σε κάποια από τα μουσεία της Καβάλας. Η Καβάλα έχει αρκετά μουσεία, Αρχαιολογικό Μουσείο, Ναυτικό Μουσείο, Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού, Μουσείο Καπνού, Μουσείο Μεχμέτ Αλή, μέχρι και Μουσείο Παραμυθιού. Η δεύτερη σκέψη ήταν να πάμε προς τους Φιλίππους για να δούμε τον Αρχαιολογικό Χώρο Φιλίππων με το αντίστοιχο αρχαιολογικό μουσείο αλλά και το Βαπτιστήριο της Αγίας Λυδίας για το οποίο είχαμε διαβάσει πολλά.

Το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε, πήραμε πρωινό, τα μαζέψαμε, και πήγαμε στο λιμάνι της Καβάλας για να προλάβουμε το πλοίο που θα έφευγε για Θάσο. Αλλά αυτή είναι άλλη ταξιδιωτική ιστορία που θα διαβάσετε εδώ: Διακοπές στην Θάσο