Φέτος το καλοκαίρι επιστροφή στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα στην πανέμορφη Σίφνο. Το νησί του Νικόλαου Τσελεμεντέ δεν θα μπορούσε να μην έχει καλό φαγητό ενώ οι παραλίες, παρόλο που η Σίφνος δεν φημίζεται για τις παραλίες της, ήταν απολύτως ικανοποιητικές. Για πέντε ημέρες κινηθήκαμε ανάμεσα σε γραφικούς οικισμούς με κατάλευκα σπιτάκια, παλιά καλντερίμια, χρυσές αμμουδιές και όμορφα τοπία όπου τα επιβλητικά βουνά Κυκλάδων αγκαλιάζουν τις παραλίες.

Βάση μας ήταν οι Καμάρες, ο παραλιακός οικισμός όπου βρίσκεται το λιμάνι της Σίφνου. Παρά την κίνηση των πλοίων, η μεγάλη παραλία στις Καμάρες είχε καθαρά νερά και ήταν καλή επιλογή για μπάνιο, ιδίως για την πρώτη και την τελευταία ημέρα. Οι Καμάρες διαθέτουν αρκετά μαγαζιά κάθε είδους για οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί ένα παραθεριστής, ενώ πολλά από τα καταλύματα της Σίφνου βρίσκονται εδώ. Εκτός από τις Καμάρες οι βασικοί οικισμοί της Σίφνου είναι η Απολλωνία (η χώρα του νησιού), ο Αρτεμώνας και το Κάστρο.

Επιλέξαμε να ταξιδέψουμε για Σίφνο από το λιμάνι του Λαυρίου που αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή, καθώς εξοικονομήσαμε χρήματα και χρόνο, αφού κάναμε μόλις 3 ώρες να φτάσουμε στο νησί. Τακτοποιούμαστε στο δωμάτιο και αμέσως μετά θάλασσα, πού αλλού; Στις Καμάρες αφού η παραλία βρίσκεται σε απόσταση περπατήματος. Η παραλία είναι μεγάλη σε μήκος με ρηχά νερά και άμμο, ιδανική για οικογένειες με παιδιά. Όπως είσαι μέσα στο νερό και βλέπεις προς την παραλία δεν μπορείς να μην θαυμάσεις το τοπίο αφού οι επιβλητικοί ορεινοί όγκοι περιβάλουν τις Καμάρες. Στην κορυφή του βουνού ξεχωρίσει ο Αγιος Συμεών, το λευκό εκκλησάκι που επιβλέπει μεγάλο μέρος του νησιού. Μετά το μπάνιο καθόμαστε στο ιταλικό εστιατόριο Camaron όπου σερβίρουν νόστιμες πίτσες και ζυμαρικά, και μάλιστα κάποια ζυμαρικά είναι χειροποίητα δικά τους.

Μετά την ξεκούραση στο δωμάτιο ακολουθεί βραδινή έξοδος στην Απολλωνία, την πρωτεύουσα της Σίφνου, και το περίφημο Στενό της. Ανηφορίζοντας από τις Καμάρες απολαμβάνεις το ξερό κυκλαδίτικο τοπίο με τις ξερολιθικές πλαγιές και τα λευκά εκκλησάκια που υπάρχουν διάσπαρτα παντού. Το παρκάρισμα δεν είναι εύκολη υπόθεση καθώς το κεντρικό πάρκινγκ είναι συνήθως γεμάτο, ανηφορίζοντας όμως τον κεντρικό δρόμο κάποια στιγμή βρίσκεις ένα κενό στην άκρη του δρόμου για να αφήσεις το αυτοκίνητο. Ευτυχώς από εκεί μπορείς να μπεις στο Στενό της Απολλωνίας από την πάνω μεριά περίπου στο ύψος του Αγίου Σώστη (κατηφορίζοντας υπάρχουν σκαλάκια στα αριστερά που οδηγούν στο Στενό) χωρίς να χρειαστεί να κατέβεις κάτω όλον τον δρόμο που μόλις ανέβηκες. Το Στενό της Απολλωνίας είναι το κεντρικό καλντερίμι όπου βρίσκονται τα περισσότερα μαγαζιά και όπου χτυπάει η καρδιά της Σίφνου. Κλασική κυκλαδίτικη ομορφιά με λευκά σπιτάκια, γραφικά σοκάκια, βουκαμβίλιες και καλαίσθητα μαγαζάκια.

Για την δεύτερη ημέρα το πρόγραμμα έχει επίσκεψη στην Παναγία Χρυσοπηγή και ευτυχώς δεν χρειάζεται να καθυστερήσουμε το μπάνιο μας, αφού ο ναός είναι ανοικτός και το απόγευμα (9:00-14:00, 17:00-20:00). Πρώτα μπάνιο στον Πλατύ Γιαλό λοιπόν ο οποίος είναι η μία από τις μεγαλύτερες παραλίες της Σίφνου και ίσως η καλύτερη. Πρόκειται για μία μεγάλη σε μήκος παραλία με άμμο που είναι σαν να περιέχει χρυσόσκονη. Καθώς ο φαρδύς κόλπος έχει νοτιανατολικό προσανατολισμό συνήθως η θάλασσα είναι ήρεμη. Η παραλία έχει αρκετά μαγαζιά κάθε είδους, ακόμα και χειροποίητα κεραμικά, ενώ πίσω από την παραλία έχει αρκετό χώρο στάθμευσης. Υπάρχει ένα σημείο με πολλά σχετικά μικρά αλμυρίκια μαζεμένα κάτω από την σκιά των οποίων έχουν τα τραπέζια τους κάποια μαγαζιά. Ένα από αυτά είναι και Το Στέκι όπου καθόμαστε για φαγητό αργά το μεσημέρι. Όπως σε όλη την Σίφνο οι τιμές είναι τσιμπημένες, αλλά τουλάχιστον στην συγκεκριμένη ταβέρνα η ποιότητα δικαιολογεί τις τιμές.

Αναχωρούμε από την παραλία και κατευθυνόμαστε στον διπλανό κόλπο όπου βρίσκεται ο ναός της Παναγίας Χρυσοπηγής, το πιο εμβληματικό σύμβολο της Σίφνου. Ο κόλπος φιλοξενεί επίσης την παραλία Αποκοφτό ενώ υπάρχει και μία ταβέρνα. Η Παναγία Χρυσοπηγή φαίνεται εντυπωσιακή όπως κατηφορίζουμε το βουνό και σε λίγα λεπτά παρκάρουμε στον περιορισμένο χώρο στάθμευσης που βρίσκεται ακριβώς μπροστά από το προαύλιο της εκκλησίας. Ο ναός είναι χτισμένος πάνω σε μία μικρή βραχώδη χερσόνησο ενώ το εντυπωσιακό είναι πως τα βράχια είναι χωρισμένα στα δύο αφήνοντας την Παναγία Χρυσοπηγή να μοιάζει με ένα μικροσκοπικό νησάκι. Περνάμε το γεφυράκι και μπαίνουμε στον ναό με το μοναδικό κεραμικό τέμπλο και το χαρακτηριστικό καραβάκι να κρέμεται από την οροφή.

Μετά από την ξεκούραση στο δωμάτιο σειρά έχει βραδινή έξοδος στον Αρτεμώνα, έναν οικισμό που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την Απολλωνία. Μάλιστα οι δύο οικισμοί απέχουν μόλις 10 λεπτά περπάτημα. Το πρώτο που μας κάνει εντύπωση είναι ότι το παρκάρισμα για τον Αρτεμώνα είναι πολύ ευκολότερη υπόθεση, χάρη στους αρκετούς χώρους στάθμευσης που υπάρχουν γύρω του. Το δεύτερο ήταν ο ίδιος ο Αρτεμώνας: ένας πολύ γραφικός και αρχοντικός κυκλαδίτικος οικισμός. Στην είσοδο του οικισμού, στην μία πλευρά της μεγάλης πλατείας, υπάρχει ο πανέμορφος ναός του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Εδώ στον Αρτεμώνα υπάρχουν μερικά απίθανα αρχοντικά ενώ σε μερικά σπίτια οι άνθρωποι κάθονται στις αυλές τους. Ανηφορίζοντας το κεντρικό καλντερίμι είδαμε πολλά μαγαζάκια, κυρίως ταβέρνες, αλλά δεν βρίσκονται όλα μαζεμένα. Ευτυχώς εδώ τα πράγματα είναι πιο ήρεμα και δεν γίνεται ο χαμός του Στενού της Απολλωνίας. Έχοντας κάνει την σχετική έρευνα καθόμαστε στο γλυκοπωλείο Κίτρινο Ποδήλατο με την όμορφη κάτασπρη αυλίτσα του με την βουκαμβίλια να στολίζει την είσοδο. Όλα τα γλυκά εδώ είναι ωραία και φρεσκότατα, αλλά αυτό που μας έκανε περισσότερη ήταν το χειροποίητο παγωτό φυστίκι, το καλύτερο που έχουμε δοκιμάσει ποτέ.

Την τρίτη ημέρα, μετά το πρωινό, ξεκινάμε για την παραλία Βαθύ, την δεύτερη κεντρική παραλία της Σίφνου μετά τον Πλατύ Γιαλό. Το Βαθύ βρίσκεται στον αμέσως επόμενο κόλπο από τον Πλατύ Γιαλό με νοτιοδυτικό προσανατολισμό. Είναι και αυτή μεγάλη σε μήκος παραλία αλλά αρκετά στενή στο βόρειο τμήμα της, και μάλιστα σε μερικά σημεία ίσα που περνάς αφού κάποια κτίσματα βρίσκονται κυριολεκτικά δίπλα στην θάλασσα. Εκεί στο τέρμα της παραλίας, πίσω από τα δίδυμα εκκλησάκια, υπάρχει κρυμμένη ακόμα μια παραλία, πιο μικρή φυσικά με λίγο βοτσαλάκι και λίγες ταβέρνες. Το ίδιο το Βαθύ διαθέτει χρυσή άμμο και αρκετά μαγαζιά, αλλά το πάρκινγκ είναι λίγο περιορισμένο. Εδώ στο Βαθύ βρίσκεται και το γνωστό ακριβό ξενοδοχείο του νησιού, οι Ελιές. Το Βαθύ είναι παρόμοια παραλία με τον Πλατύ Γιαλό, λιγότερο κοσμοπολίτικη αλλά με μια ιδιαίτερη ομορφιά.

Το απόγευμα επίσκεψη στο περίφημο Κάστρο, έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς και ιστορικούς οικισμούς της Σίφνου όπου βρίσκεται και το πολυφωτογραφημένο εκκλησάκι τον Επτά Μαρτύρων. Η αρχαία πρωτεύουσα του νησιού και διατηρεί έντονα τον οχυρωματικό του χαρακτήρα καθώς τα σπίτια σχηματίζουν ένα σχεδόν ενιαίο τείχος που προστάτευε τους κατοίκους από τους πειρατές. Με το που πλησιάζεις στο Κάστρο και το βλέπεις από μακριά η εικόνα είναι εντυπωσιακή. Αξίζει να έρθει κάποιος στο Κάστρο πριν νυχτώσει για να θαυμάσει την θέα στην θάλασσα αλλά και να μπορέσει να επισκεφτεί τους Επτά Μάρτυρες. Πρώτη στάση στο Κάστρο λοιπόν το μικρό εκκλησάκι των Επτά Μαρτύρων αλλά για να το φτάσουμε έχει πολλή κατηφόρα και πολλά σκαλιά. Η διαδρομή είναι λιγότερη κουραστική επειδή είναι ευχάριστη και η θέα μαγευτική. Επιστροφή στα σοκάκια του Κάστρου όπου δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου μαγαζιά αλλά υπάρχει ένα μικροσκοπικό αρχαιολογικό μουσείο με μία μόλις αίθουσα. Αυτό που μας κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση είναι μερικές μαρμάρινες σαρκοφάγοι που είναι εντελώς εκτεθειμένες στα καλντερίμια του κάστρου μπροστά από τοίχους σπιτιών. Στην άκρη του Κάστρου βρίσκουμε τελικά λίγα μαγαζάκια, ταβέρνες και μπαράκια που με την δύση του ηλίου έχουν αρχίσει ήδη να γεμίζουν. Από ψηλά είδαμε και την παραλία Σεράλια, αλλά για παραλία δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο καθώς είναι μικρή, με μεγάλα βότσαλα και όχι ιδιαίτερα καθαρή.

Ξημερώνει η τέταρτη και προτελευταία μας ημέρα στην Σίφνο, και πρέπει σιγά σιγά να κλείνουμε τις εκκρεμότητές μας στο νησί. Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και ξεκινάμε για την Χερόννησο, ένα μικρό ψαροχώρι που βρίσκεται στο βόρειο άκρο του νησιού. Η Χερόννησος μοιάζει ξεκομμένη από το υπόλοιπο νησί αφού σε όλη την διαδρομή μέχρι εκεί δεν βλέπουμε να υπάρχει κάτι άλλο. Η Χερόννησος διαθέτει και μια σχετικά μικρή αλλά γραφική παραλία που φαίνεται να είναι για πιο οικογενειακές καταστάσεις. Στην άκρη της παραλίας υπάρχουν και δύο ταβέρνες, ενώ στο βάθος ξεχωρίζει το λευκό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου που είναι προσβάσιμο μέσω ενός βατού χωματόδρομου. Ο κόλπος είναι πολύ κλειστός με αποτέλεσμα η θάλασσα να είναι ήρεμη. Μετά το μπάνιο πάμε για φαγητό αλλά όχι εδώ στην Χερόννησο. Επιστρέφοντας προς Καμάρες υπάρχει το εστιατόριο ηλιοβασίλεμα που βρίσκεται κυριολεκτικά στην μέση του πουθενά αλλά έχει απίθανη θέα στην θάλασσα. Ευτυχώς βρίσκουμε τραπέζι καθώς είναι ακόμα νωρίς, διότι την ώρα του ηλιοβασιλέματος είναι όλα κλεισμένα. Λογικό, με τέτοια θέα στην θάλασσα. Ωραία φαγητό και σαν κλίμα ξεφεύγουμε λίγο από την κλασική ταβέρνα.

Στην επιστροφή είναι ευκαιρία για μια στάση στον Αγιο Συμεών, το εκκλησάκι που δεσπόζει στην κορυφή του βουνού πάνω από τις Καμάρες. Ευτυχώς υπάρχει σχετική πινακίδα και η παράκαμψη είναι μικρή. Ο σύντομος τσιμεντένιος δρόμος θέλει λίγη προσοχή καθώς είναι κατά τόπους στενός και το τελευταίο κομμάτι ανηφόρας είναι λίγο απότομο. Η πανοραμική θέμα από ψηλά όμως μας αποζημιώνει. Η συνέχεια της κατηφορικής διαδρομής προς τις Καμάρες είναι ευχάριστη και καταλήγουμε στην βόρεια πλευρά του κόλπου, στην Αγία Μαρίνα.

Για βραδινή έξοδο επιλέγουμε ξανά τον Αρτεμώνα που μας άρεσε τόσο πολύ. Με το που φτάνεις στο Αρτεμώνα υπάρχει η κεντρική πλατεία που παλιότερα ήταν γεμάτη από τραπεζάκια που είχαν οι ταβέρνες, αλλά κάποιες από αυτές έχουν πλέον κλείσει και έτσι η κάποτε πολύβουη πλατεία είναι αρκετά ήσυχη. Ξεκινάμε να ανηφορίζουμε και ευτυχώς, καθώς δεν είναι ακόμα πολύ αργά, προλαβαίνουμε ανοιχτό το ζαχαροπλαστείο Θεοδώρου όπου υπάρχει περιορισμένη ποικιλία αλλά τα γλυκά του είναι ωραία και φρέσκα, ιδίως οι χαλβαδόπιτες. Εάν κάποιος θέλει να εξερευνήσει τον Αρτεμώνα μπορεί να το κάνει και αξίζει, καθώς υπάρχουν πολλά περισσότερα να δει από το μικρό σχετικά κομμάτι του κεντρικού καλντεριμιού όπου βρίσκονται τα περισσότερα μαγαζιά.

Έφτασε και η τελευταία ολόκληρη ημέρα μας στην Σίφνο. Για μπάνιο έχουμε επιλέξει να πάμε στην παραλία Βλυχό που βρίσκεται στον Φάρο. Ευτυχώς υπάρχει άπλετος χώρος στάθμευσης. Με το που φτάνουμε στο μικρό λιμανάκι υπάρχει η παραλία του Φάρου που έχει αρκετά μαγαζιά. Με ελάχιστο περπάτημα περνάμε στον διπλανό κολπό, την όμορφη παραλία Βλυχό, που είναι λίγο μεγαλύτερη από αυτήν του Φάρου και πιο όμορφη, αλλά χωρίς υποδομές. Από εδώ ξεκινάει και το μονοπάτι που οδηγεί στον επόμενο κόλπο που βρίσκεται η Χρυσοπηγή. Η παραλία είναι ωραία με άμμο και ρηχά νερά, αλλά λόγω μεγέθους δεν αργεί να γεμίσει. Εάν κάποιος θέλει να περπατήσει το μονοπάτι μέχρι στην Παναγία Χρυσοπηγή δεν είναι δύσκολο, δέκα λεπτά είναι αρκετά για να φτάσεις την στροφή όπου φαίνεται η παραλία Αποκοφτό και η Χρυσοπηγή.

Το απόγευμα, αφού έχουμε ξεκουραστεί, κάνουμε την τελευταία μας απογευματινή βόλτα στο Στενό της Απολλωνίας ώστε να κάνουμε και τα τελευταία μας ψώνια. Στον Γεροντόπουλο βρίσκουμε πολλά παραδοσιακά προϊόντα και αρκετά γλυκά, όπως τα παραδοσιακά αμυγδαλωτά Σίφνου. Μία σύντομη στάση για φαγητό στο Tratamento όπου τρώμε εξαιρετικές και οικονομικές κρέπες, και συνεχίζουμε τις βόλτες στα λευκά σοκάκια που είναι γεμάτα από μαγαζιά και κόσμο. Αφού έχουμε χορτάσει το Στενό ανηφορίζουμε προς το γλυκοπωλείο Υφές όπου με λίγη αναμονή βρίσκουμε τραπέζι και έχουμε τις ευκαιρία να δοκιμάσουμε τα ακριβά αλλά φρέσκα γλυκά τους. Από εδώ έχεις και υπέροχη θέα προς το κέντρο της Απολλωνίας και καθώς είναι πλέον βράδυ το θέαμα με τα αμέτρητα φωτάκια έχει μία πολύ ιδιαίτερη κυκλαδίτικη ομορφιά.

Ημέρα αναχώρησης. Οι διακοπές τελείωσαν και ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσουμε την όμορφη Σίφνο. Για το καράβι, πριν επιβιβαστούμε, φροντίζουμε να ψωνίσουμε πίτες με μυζήθρα Σίφνου από τον φούρνο Αγγελος στις Καμάρες. Οι συγκεκριμένες αξίζουν μνεία καθώς είναι χωρίς καθόλου λαδίλα, νόστιμες και χορταστικές. Το πλοίο φτάνει στην ώρα του και σε λίγες ώρες θα έχουμε φτάσει Λαύριο.

Συνοπτικά θα έλεγα ότι η Σίφνος είναι ένα όμορφο κυκλαδονήσι που διαθέτει ότι χρειάζεσαι για να περάσεις καλά στις διακοπές. Λίγες αλλά όμορφες παραλίες, καλό φαγητό, κάποια αξιόλογα αξιοθέατα και μερικούς πανέμορφους οικισμούς. Δεν σε κουράζει καθόλου καθώς είναι μικρό ενώ έχει καλό οδικό δίκτυο. Μπορεί με τόσα νησιά στην λίστα μας να μην επιστρέψουμε σύντομα στην Σίφνο, όπως θα επιστρέψουμε οπωσδήποτε.